28 november 2018 /

Een goed voornemen voor je goede voornemens

Deze keer houd jij je goede voornemens wél vol...

Maak jij er ook, goede voornemens voor het nieuwe jaar? Met hoeveel overgave je er ook aan begint: ergens halverwege januari lijken ze al niet meer te bestaan. 2019 wordt misschien anders…

Meer tijd vrijmaken voor je gezin. Gezonder eten. Minder alcohol drinken. Op tijd gaan slapen. Meer sporten. Goede voornemens draaien om verandering. Een overgang van een huidige toestand waar je ontevreden over bent naar iets nieuws en beter.

Dat vereist dat je een slechte gewoonte opgeeft en een nieuwe aanleert. En om dat te doen, moet je weten hoe een gewoonte werkt. Dat is de theorie van Charles Duhigg, de auteur van het boek The Power of Habit.

Brein op automatische piloot

Volgens Charles nemen we dagelijks heel wat onbewuste beslissingen. Op bepaalde momenten lijken we bepaalde taken vanzelf uit te voeren. Neem nu naar het werk rijden. Hoe bewust ben jij je van die dagelijkse tocht naar je werkplek?

Omdat het moment dat we onze autodeur dichtslaan of op de fiets springen, ons brein op automatische piloot gaat. Letterlijk en figuurlijk. We zijn er ons niet bewust van dat we de motor aanzetten, schakelen en remmen. We moeten niet elke keer nadenken of het nu links of rechts is.

Bij een slechte gewoonte is het precies hetzelfde. Onze hersenen denken niet meer na over de commando’s die ze geven. Zo ging Charles op zijn werk elke dag rond drie uur richting de cafetaria om een koekje te eten. En kwam hij serieus bij…

Herken de drie delen

Het goede nieuws is dat je die slechte gewoonte kan doorbreken. Een eerste stap is het patroon te herkennen. Elke gewoonte bestaat uit drie delen: cue – routine – reward. Iets dat triggert, een routine en de beloning. Door dat patroon herkennen, kan je je hersenen uit automatische piloot halen. En ga je er op een andere manier naar kijken.

Pas dan kan je volgens Charles ingrijpen. Hij kwam er bijvoorbeeld achter dat niet het koekje zelf zijn doel was. Hij had geen honger, maar wel nood aan een babbel om even te pauzeren. En aangezien de meeste van zijn collega’s in de cafetaria zaten, kon hij dan maar even goed terwijl een koekje eten.

Zodra hij daar achter was, veranderde hij de routine. (Zie links) De race naar de cafetaria maakte plaats voor de zoektocht naar een collega op kantoor zelf. Vaarwel kilo’s! Je doet eigenlijk niets anders dan je hersenen foppen. Maar wel voor de goede zaak.

Wees specifiek en hou vol

Zijn gouden raad? Wees specifiek over je cues en rewards. En denk op voorhand na wat je gaat doen als het moeilijk wordt om je gewoonte vol te houden. Is je goede voornemen bijvoorbeeld om meer te bewegen? Zeg dan niet Ik moet meer bewegen. Maar bepaal voor jezelf: elke zondag om 10u (cue), trek ik mijn wandelschoenen aan. En trakteer ik me na afloop op een lekker tasje koffie in mijn favoriete café (reward). Op den duur is niet die koffie de reward, maar het goede gevoel dat je overhoudt na je wandeling.

Hoe langer je volhoudt, hoe meer het een routine wordt. En hoe meer je hersenen op automatische piloot zullen gaan. Maar deze keer om een goede gewoonte vol te houden…

Wat vind je nog leuk?

© SUBLIMIX 2018